Voor elkaar en met elkaar.

Ons project gaat bijna beginnen.
Met ingang van deze week zetten wij iedere vrijdag een creatieve opdracht online via de website, facebook en instagram.

Je gaat aan de slag en stuurt ons foto’s van je werkstuk(ken). Online maken we ons eigen museum met deze foto’s. We zijn van plan om de kunstwerken op een later tijdstip ook daadwerkelijk te exposeren in het Museum van de Vrouw.

Iedereen mag en kan meedoen.
De meest creatieve inzendingen worden beloond met een kleine attentie.

Het zou fantastisch zijn als je deel neemt. Je bent creatief bezig en anderen kunnen genieten van wat je gemaakt hebt. Voor elkaar en met elkaar!

Benieuwd naar de eerste opdracht? Houd vrijdag onze kanalen in de gaten.

Ga naar ons Online Museum

Online Museum

Quarantaine Challenge 1 – Ontwerp een bevrijdingsjurk, -rok of broek

Gesloten maar toch toegankelijk en inspirerend, dat is wat uw museum en meerdere andere in het land kenmerkt. Het initiatief van het Museum van de Vrouw om in de huidige Corona crisis creatieve werkstukken te maken vind ik hartverwarmend.

Mijn creatie bestaat uit een speels geknutseld ontwerp voor een zonnig gele jurk. In de tekstrand staat de Latijnse uitdrukking : ‘Magna res Libertas’ te lezen, ofwel: ‘De belangrijkste zaak is de vrijheid’. Links beneden staat het woord vrijheid in meerdere talen: freedom, liberté, Freiheit, Libertad en Liberta.

De jurk met lange mouwen in een geschulpte vorm en met een zonnig gele ondergrond is versierd met vlaggetjes, rozenblaadjes, strikjes van groen naaigaren en een veelheid aan glitters als sierranden.

Mijn gedicht erbij:

VRIJHEID TE VIEREN
GELUK HERVINDEN
IN DAGEN WAARVAN
IEDER HOOPT DAT ZIJ
TERUG ZULLEN KOMEN

VRIJHEID IS NIET VANZELFSPREKEND
VRIJHEID IS EEN VERWORVEN GOED
VRIJHEID GEEFT LUCHT AAN HET LEVEN
VRIJHEID VOORBIJ AAN BEPERKINGEN

VRIJHEID IS HET LEVEN VIEREN IN HET GEWONE VAN ALLEDAG

Kleuren voor de bevrijding van Nederland.
Hart voor de zorg in deze tijd.

Beer voor de oproep om kinderen bezig te houden.

Ik heb een patroon gemaakt van een jumpsuit. De materialen zijn van echte bloemen, de Gerbera die staat voor trots en liefde.
Op de mouwen en borststuk Gerbera blaadjes op de broek de stampers van de Gerbera.

Een vrijheids korte broek. Voor mij is vrijheid: naar het strand gaan. Daarom een zomerbroekje. Het gebruik van restjes stof, zoals in 1945 geeft een opgeruimd gevoel en weer wat ruimte in de kast.

Deze pareo is gemaakt van sjaals die bij een vrije windvlaag wapperen als een vlag. De pareo heeft de kleuren van de Nederlandse vlag met wimpel. Het rood is bloedrood van oud bloed dat opgedroogd is, als teken van bewustwording wat de vrijheid, die 75 jaar geleden verkregen is,  gekost heeft.

Op de 2e foto kunt u zien dat op de oranje sjaal spiegeltjes geborduurd zijn. Deze zijn om ook de komende 75 jaar “Niet weg te kijken” zoals onze koning Willem Alexander van Oranje Nassau heeft gesproken op de dodenherdenking 4 mei 2020.

Een jasje van en met oude spijkerbroeken!

Quarantaine Challenge 2 – Herinneringsboekje

Pooh is voor mij vaak een beer die op een makkelijke manier iets zegt en tovert een glimlach op mijn gezicht.

Oranje. Rood wit blauw. Waren de kleuren.

Herinneringen worden elke dag opnieuw geboren. Soms zijn ze bitter zoals in deze Corona tijd. De herinneringen die ik verwerkt heb in dit herinneringsboekje zijn op een enkele na vrij vers, van vorig jaar. Het is een ode aan de vrouw, geïnspireerd door uw museum. Hierin figureren onder meer actrice Asta Nielsen , met een handgeschreven uitleg erbij en De dame met de camelia’s met een gedicht. Ook kinderen zijn present met hun heel eigen reacties.

Voor mij geen geschreven herinneringen. Maar een gevilte boekomslag waarin gekregen materialen van lieve mensen in verwerkt zijn en een voor mij bijzondere foto.

Paas Challenge

Met enkele viltstiften en kindersokken nog snel wat leuke paaseieren creëeren. 

Quarantaine Challenge 3 – Opdat wij niet vergeten

Zakkeduuster. Allein ein smaal streepke leech op de keldervloer. ’t Liektj of det kridzelke lanksaam versjuuftj. In de ruumte ruuktj ’t nao erpel. ’t Is d’r kawd en klam. Juupke sjoevertj. Mit zien knuuske in de werm handj van papa zitj hae mit opgetrokke kneen taege de witgekalkdje moer aan. Mama en zien breurke huuertj d’r naeve zich zach aome. Wujer is ’t doadstil. ’t Is gevieërlik óm laeve te make. Seldaote zoewe anges papa mit kènne numme óm äöver de grens te mótte gaon wirke. Zie hawwe al hieël dök mazzel gehadj. Opa Joep neet, dae is al ’ne lange tied neet mieë thoes. Wo d’r haer is wètj nemes. Oma is mit ome Hoebaer en tante Lieën nao Frieslandj vertróch en papa verzörgtj tösse ’t gevaor door häör vieë. D’r zeen nag mer ein paar luuj achtergebleve in ’t dörp. Die wore waes en hawwe zich versjoeldj, ómdet die neet wólle loestere nao ’t besloet van de börgemeister. Zoa ouch papa en noe mótte ze same good blieve oetkieke. Deze kieër, midde oppe daag, reuptj Juupke oppertied papa óm flot heives te kómme. Wie lang ’t óngerduke dees reis doertj, wètj papa neet. Ze sjrikke van lieëg äöverkómmendje vlegers, graof gewèldj van róndjvlegendje stein, sneuvelendje roete, fluitendje keugel en óntplóffendje granate. Allemaol razele ze van angs. Nao ein tiedje weurtj ’t akelig stil en ederein blif gespanne wachte op waat kómme geit. “Ich mót”, smiespeltj Bertje väörzichtig. “Det geit noe neet”, fluustertj mama. “Prebeer ’t mer op te haoje.” Bertje blif kniepe en op en aaf sjravele. Opèns trèktj Juupke zien handj trök es hae get werms veultj. Hae wiltj opsprènge, mer zuutj tegeliekertied det ’t streepke leech op de gróndj weg is. Wie kan det? Hae huuertj doonbie stömme. Zoewe ze den toch verraoje zeen? De menkes beginne zach te janke. De däör geitj mit väöl lewej aope en de zón sjientj volop bönne. Es de ouge aan ’t fel leech gewèndj zeen, zeen ze straolendje seldaote mit eine groate glimlach van oar toet oar. “You are free”, rope die.

De mensen van voorbij,
zware tijden, veel geleden.
De mensen van voorbij,
hard gestreden voor onze vrede.

De onzekerheid en pijn, de offers en helden.
Alle mensen die hun verhalen vertelden.
Deze oorlog behoort tot het verleden,
de oorlog in de mens nog steeds in het heden.

De mensen van voorbij,
opdat we niet vergeten.
De mensen van voorbij,
luister naar hun hartenkreten.

Quarantaine Challenge 4 – Oorlogskeuken

Het recept dat ik bedacht voor schotel ‘Echie’ – vernoemd naar Echt – heeft een symbolische betekenis. Vandaar de garnering met het ‘raampje’. Het gif van de oorlog schuilt in de lieflijke boterbloem. Deze is niet eetbaar en is even onverteerbaar als geweld.

Ik wilde er een plantaardige touch aangeven en de bedoeling was dat de uitstraling van het gerecht zonnig zou zijn, met hoop op betere tijden. Bovendien diende het voedzaam genoeg te zijn, met weinig ingrediënten.

De bereidingswijze voor circa 3 personen
Kook een aardappel en een ei voor de garnering, o.a. met eikruim en bieslook. Fruit 1 ui en een teentje knoflook. Bak spekjes. Voeg aan de afgekoelde en in blokjes gesneden aardappel. stukjes appel toe en knapperige spekjes. Roer het geheel door elkaar met reepjes ijsbergsla. Daarbij kunnen snippertjes tomaat. Als basis dient een dressing van 1 el honing en 2 el olie.

Quarantaine Challenge 5 – Poppy

Met wat verpakkingsmateriaal en acrylverf ontstond deze klaproos creatie op ware grootte. POPPY Jij mooie rooie in het groen ons en mij maak je blij in mei weet bermen te betoveren ‘s morgens ben je gesloten gaat later open in volle glorie je weet van slaap en nacht van dood en hergeboorte, papaver, maanzaad, opium oogstrelend in gezelschap jij mooie rooie in het groen

Voor deze challenge heb ik een steentje wat ik gevonden heb tijdens het wandelen, versierd met een klaproos. 

Een goed verhaal heb ik niet bij de klaproos. Behalve dat ik het een mooie fragiele bloem vind die op een of andere manier altijd mijn aandacht trekt. Ik kan er niet voorbij gaan zonder tegen mijn gezelschap te zeggen: “oh, kijk daar een klaproos!”

Quarantaine Challenge 6 – Moederdag

Moederdag

Eenmaal voorbij blijft deze dag dagen
Moederdag
Een traditie die omarmt en verwarmt
Moederdag
Onvoorwaardelijke trouw en gaven
Moederdag
Generaties vormen een liefdevol hart
Moederdag

Quarantaine Challenge 7 – Onderduiken

Idee geleend van de vrouwen uit Burundi, zij maken hele mooie.
Ik was er meteen verliefd op.
Dopjes verzameld restjes stof en dit is het resultaat.
Hiding from Corona in Slovenia.
Miss you dames and kostuum depot!

Quarantaine Challenge 8 – Daar zit muziek in

Let it be, daar zit voor mij muziek in.

Deze challenge was niet moeilijk. Toen ik dit liedje hoorde als kind, was ik diep onder de indruk. Het was toen niet zo makkelijk om het liedje meerdere keren af te spelen zoals nu. Het maakt nog steeds diepe indruk. Een kaartspel als bijbel en almanak . Het geloof is een onderdeel van mijn leven en dan een kaartspel die veel vertelt Net zoals het ganzenbordspel, mooi. 

Het was in de tweede wereldoorlog. Een groep soldaten kwam terug van een patrouille en arriveerde in een klein dorp. De volgende morgen, zondag, ging een aantal van hen onder leiding van een sergeant, naar de kerk. Nadat de geestelijke een gebed had gelezen begon ‘ie te preken. Die jongens die een kerkboek hadden haalden het te voorschijn. Maar 1 van hen had alleen maar een spel kaarten bij zich dat ‘ie voor zich uitspreidde. De sergeant zag wat ‘ie deed en zei dat ‘ie de kaarten weg moest doen. Na afloop van de dienst werd de soldaat gestraft en bij de officier militaire politie gebracht. “Waarom heeft u ‘m hier gebracht, sergeant?”, vroeg de officier. “Hij zat te kaarten in de kerk”, was het antwoord. “Wat heb je daar op te zeggen, knaap?”, zei de luitenant. “Heel veel”, was het antwoord van de bewuste soldaat. “Dat zullen we hopen, want als je geen deugdelijke reden hebt, dan zal ik je strenger straffen dan wie ook.” De soldaat zei: “Luitenant, ik ben zes dagen op patrouille geweest. Ik had geen bijbel of kerkboek, maar ik hoop u te kunnen overtuigen van de oprechtheid van m’n bedoelingen”. Nadat ‘ie dit had gezegd, begon ‘ie z’n verhaal.

“Kijk luitenant, als ik naar de aas van het spel kijk, dan weet ik dat er maar 1 God is, en de twee vertelt me dat de bijbel in twee delen verdeeld is, het oude en het nieuwe testament. Als ik de drie zie, dan denk ik aan de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. De vier herinnert me aan de vier evangelisten die het woord predikten, Mattheus, Marcus, Lucas en Johannes. De vijf doet me denken aan de vijf wijze maagden die hun lamp brandend hielden en gespaard bleven. Vijf van de tien waren dwaas en werden verstoten; de overige vijf bleven gespaard. Zes, dat zijn de zes dagen waarin God de hemel en de aarde heeft gemaakt. Zeven herinnert me aan de zevende dag, de rustdag. De acht doet me denken aan de acht mensen die gered werden toen de aarde vernietigd werd. Het waren Noach, z’n vrouw, z’n zonen en hun vrouwen. Bij de negen denk ik aan de melaatsen die onze Redder reinigde van de zonden, en negen van de tien bedankten Hem zelfs niet. Bij tien denk ik aan de tien geboden die Mozes op de stenen tafelen ontving. Zie ik de koning, dan weet ik dat er slechts 1 grote Koning is. De vrouw herinnert me aan moeder Maria, Koningin van de hemel. De boer van het spel is de duivel. Als ik de tekens op de kaarten tel dan kom ik tot 365, de dagen van het jaar. Er zijn 52 kaarten, de weken van het jaar. Vier kleuren zijn er, vier weken in een maand. Er zijn twaalf kaarten met een afbeelding, dat wil dus zeggen: twaalf maanden in een jaar. Ook zijn er dertien troeven in een spel, dertien weken in een kwartaal. Ziet u luitenant, m’n speelkaarten betekenen voor mij een bijbel, een almanak en een kerkboek tegelijk.”

Beste mensen, dit was een waar verhaal. Ik weet het zeker, want die soldaat, dat was ik.

Lees meer

Na onderzoek op het internet blijkt dat er al veel eerder liedjes of teksten op zijn gemaakt. Verder vind ik het leuk dat het ook over de tweede oorlog gaat (tuurlijk het is een liedje)

Quarantaine Challenge 9 – Pinksterweekend, communieweekend

Mijn eerste heilige communie heb ik gedaan met Pinksteren.
In de parochie kerk van Koningsbosch.
We waren met 3 meisjes meer en ik mocht hierdoor met het kerkgebedenboek lopen wat was ik trots. We liepen vanaf de jongensschool naar de kerk.

Samen met mijn moeder heb ik op St. Joep markt bij de V&D het communiejurkje gekocht, maar ik mocht de volgende dag niet vertellen dat ik het jurkje had. Mijn moeder had verteld dat we naar de oogarts moesten. Ik kreeg een bril deze mocht ik niet dragen met de communie.

Er werd bij ons thuis zelf koude schotel en dergelijke gemaakt. Ook de taart bakte mijn vader zelf. ’s Avonds laat gingen pap en ik nog het communicantje halen voor op de taart.

Ik deed met meerdere nichtjes de communie op dezelfde dag en mijn oma was bij mij op het feest, de tweede dag ging ze naar de anderen.

Ik had vaker pijpenlokken. Ook met de communie. Mijn moeder wilde het zeer goed doen en ik kreeg de krulspellen in ‘s avonds voor ik naar bed ging. Dat gebeurde vaker maar nu dacht ze, ik doe een plastic netje/badmuts erover, dan blijven ze goed zitten. Helaas waren ze nog niet droog ’s morgens. PANIEK. Nog onder de droogkap maar de krullen waren niet zoals anders. De zondag erna waren ze perfect.

Het kransje had mijn zus ook gedragen en ook het buideltje.

Met een glimlach denk ik aan mijn communie.

Pas twee weken verhuisd, maar deze communieherinneringen gingen mee! Een garnituurtje en het zilveren bestek met ingegraveerde datum en naam. Het was Hemelvaartsdag 1955 en niemand had nog weet van een kookeiland waar de voorwerpen nu voor de foto uitgestald zijn. De hostie en er helemaal bij horen, daar ging het om.

Quarantaine Challenge 10 – Gezellig met elkaar

Fantasie rond drie tinnen soldaatjes
die alle veldslagen hadden willen winnen
maar nu in ruste zijn en spelenderwijs
schuifelen door de geschiedenis.

In een mist van rook
wordt gevuurd op de tegenstander
vooralsnog onzichtbaar
ik zie het voor me
in dit spel voor één alleen
en bedenk regels

sla de trom jij tamboer
vooruit mars!
je verdient tien punten
geeft het tempo aan
in wisseling van slagen
voor bevelen van de veldheer

en jij soldaatje met je rijglaarzen
op een voetstuk
geschonden door de strijd
te wapen!

bekogel de vijand
op naar de victorie
verloren? Ga anderhalve meter
naar achteren op het slagveld
nu gewonnen? Pluim op de hoed
en drie stappen vooruit

behoud van afstand
voor de drager van het handwapen
maak je een catastrofe mee?
bevroren tenen of erge honger?
sla dan twee beurten over
ben je afgezwaaid?
8 punten erbij
en laat het niet meer oorlog zijn
Maar vrede wereldwijd!

Quarantaine Challenge 11 – Een beeld zegt meer dan duizend woorden

Lang geleden was er eens een braaf meisje dat poseerde voor een schoolfoto. Toen was ze zeven jaar, met een mooi jurkje aan en een grote strik in het haar. Nu is ze 72 en heeft vooral veel geleerd van de school van het leven en samen beleven.

Quarantaine Challenge 12 – Een mandje vol herinneringen

Met veel plezier heb ik aan deze opdracht meegedaan met dank voor de instructies. ‘Dae get bewaart haet get’, wordt vaker in het dialect gezegd en zo is het. Je kunt er ook heerlijk creatief mee bezig zijn. In plaats van een ballon gebruikte ik het opgeblazen plastic bij een paar nieuwe schoenen, het deksel van de doos werd ook benut.

Bij de voorwerpjes:
Eens in de beurs meegedragen – gevoel van veiligheid – Maria en Jozef – ook de inspecteur weet: wie het kleine niet eert.. – Christoffel en het Kind – Lourdesgrot en Bernadette – MEDAILLES – Naamdagen – zo mooi de wens van mijn vader voor mijn moeder- kantwerk eens gehaakt – nu een bewaardeksel gemaakt – het wereldse dekseltje – vrouw en natuur – de poppy ooit geborduurd.