Voor de tentoonstelling Voortvarende vrouwen hebben het Maas Binnenvaartmuseum in Maasbracht en het Museum van de Vrouw in Echt hun krachten gebundeld. Twee totaal verschillende musea brengen in unieke exposities samen één verhaal tot leven: dat van de vrouwen in de binnenvaart, hun vakmanschap, kracht en onmisbare rol binnen deze bijzondere wereld. De tentoonstellingen zijn tot en met 26 april te bezoeken.

Dick Zuidhoorn, hoofd van de vrijwilligers van het Maas Binnenvaartmuseum geeft u een inkijkje in de organisatie van het museum in Maasbracht.

Iedere medewerker van ons museum is vrijwilliger.

We hebben het hier wel over een erkend museum. Die status behouden is een zorg voor het bestuur om er voor te blijven waken dat we maximaal voldoen aan de gestelde eisen.

Het museum is gehuisvest in een voormalig 3 verdiepingen tellende en van lift voorziene ‘bomvrij’ bankgebouw aan de Havenstraat nr. 12. Daarnaast is het museum letterlijk naar buiten getreden aan de haven aan de overzijde van deze straat (ook wel Boulevard genoemd), bestaande uit:

• De uit slopershanden geredde tandwiel- of radarinstallatie van voormalig Sluis Limmel, de ingang van het Julianakanaal vlak bij Maastricht.
• In het haventalud geplaatste nagebouwde stuurhut met videopresentaties over het maritiem verleden van Maasbracht vanaf het begin van de realisatie Julianakanaal tot heden.
• De museumhaven met steiger inclusief aangemeerde historische vaartuigen zoals onze tjalk ‘Nooit Volmaakt’ en onze elektrische rondvaartboot ‘Gouverneur van Limburg’.

Al met al een museum waar wij als vrijwilligers de handen vol aan hebben met:

• De ontvangst en rondleiding van de bezoekers, niet alleen tijdens de reguliere openingstijden, maar ook groepen op afspraak.
• Het verzorgen van rondvaarten met de rondvaartboot op afspraak.
• Het uitbaten van de Maaslandzaal, op afspraak groepen ontvangen, bevoorraden.

Het onderhoud van de gebouwen, vaartuigen, aanverwante systemen en natuurlijk de collectie. Het onderhoud is grofweg onderverdeeld in meerdere disciplines, zoals:

• mechanisch
• elektrisch
• verwarming
• liften museum en stuurhut
• inbraak- en brandalarm
• ICT
• Tjalk ‘Nooit Volmaakt’
• Rondvaartboot ‘Gouverneur van Limburg’
• Maaslandzaal keukenapparatuur
• Koper poetsen
• Interieurverzorging en toiletten schoon houden.

Deze laatste discipline, het minder leuke werk, wordt roostermatig uitgevoerd door alle deelnemers van de woensdagochtendploeg. Die lijst hangt in de toiletruimte voor de interne controle en ter geruststelling van de bezoekers.

Tekenend voor het enthousiasme onder het totaal van ruim 30 MBM-vrijwilligers is de deelname niet alleen aan het klussen maar ook uit sociaal oogpunt op iedere woensdagochtend, vaak 20 personen of meer, waarbij ook het soepel opererend bestuur zich niet onbetuigd laat en de laatste stand van zaken mededeelt. Wij MBM-vrijwilligers onderhouden een soort vriendschappelijke band, en die moet blijven.

De geplande werkzaamheden worden in overleg met het hoofd van de vrijwilligers door de ‘eigenaar’ van dat werk uitgevoerd. Het hoofd en de eigenaren hebben bij hun mogelijke afwezigheid een plaatsvervanger, en bovendien: met zijn tweeën weet je nu eenmaal meer dan alleen.

Buiten de vaste tentoonstelling zijn wij ook begonnen met wisseltentoonstellingen, zoals voorheen met St Nicolaas, de ‘Beschermheilige van de Binnenvaart’. Momenteel werken wij samen met het ‘Museum van de Vrouw’ in Echt, elk met de wisseltentoonstelling ‘Voortvarende Vrouwen’ waarin in Echt het sociale aspect wordt behandeld en hier in Maasbracht het technische. Uniek dus: één thema, twee verhalen. Beide musea hebben voor de realisatie van de betreffende exposities elkaar met raad en daad bijgestaan. Zo leer je elkaar ook beter kennen en begrijpen, waardoor er mogelijkheden voor de toekomst zijn ontstaan. Want het blijkt dat vele bezoekers de tip om ook het andere museum te bezoeken opvolgen om beide verhalen tot zich te nemen.

Deze succesvolle samenwerking vraagt om continuering.